Zwanger, bevallen en moeder zijn met een spondylodese!

1
1328

Dag allemaal!

Het is een lange tijd geleden dat ik mijn blog heb aangevuld met een nieuw verhaal. Twee reden kan ik hiervoor geven. De eerste is dat ik mijn spondylodese nu 5 jaar heb! Omdat het nog steeds heel goed gaat, heb ik eigenlijk geen voer voor een nieuw blogartikel. De tweede reden voor mijn stilte is dat mijn (inmiddels) man ik en afgelopen zomer ouders zijn geworden van een zoon en daarmee de tijd vliegt! Ja! Mooi he, een kind! Zwanger zijn, bevallen en het moederschap met een spondylodese, dat is toch wel een blog waard. Zeker omdat ik er zelf behoefte aan heb gehad om van andere jonge dames met een spondylodese te horen wat de ervaringen zijn; die zijn er niet?! Hierbij daarom mijn ervaring…

Kinderwens met spondylodese

Kun je nog wel kinderen krijgen wanneer je rug is vastgezet met schroeven, titanium staven en wellicht een cage? Terecht een goede vraag! Ik stelde hem aan de orthopedisch chirurg nog voordat ik geopereerd werd en dit was zijn antwoord: “ja”. Op dat moment had ik niet meer vragen over de details van een zwangerschap of bevalling met een spondylodese en dus was ik tevreden met het antwoord. Ik hoefde immers niet al voor mijn operatie een knoop door te hakken over onze gezinsplanning.

Pas jaren later, bloeide bij mijn (inmiddels man) en mij de wens voor een gezin op. Dat dit jaren heeft geduurd is mede het gevolg van de lange herstelperiode na de spondylodese operatie. Ik heb een lange tijd geen ‘zin gehad in gedoe aan mijn lichaam’; m.a.w. een zwangerschap. Nu de kinderwens er toch was hadden we het weer over het “ja” -antwoord van de chirurg op de vraag of ik met spondylodese nog wel een kind kan krijgen. Nu het zo goed met mij ging, wilde we niet het risico lopen op terugkerende rugpijn…

Is het een risico om met een spondylodese een kind te krijgen?

Na meer dan drie jaar zaten we weer aan tafel bij dezelfde chirurg om nu dan toch de details te horen over zwanger zijn en de bevalling met een spondylodese. Mijn MRI foto werd er weer bijgehaald. We keken naar de vorm van het geboortekanaal. Gek om dit zo op te schrijven, maar voor alle andere vrouwen met een spondylodese en een kinderwens ga ik deze details wel publiceren. De chirurg vertelde ons dat de cage en ruggenwervels die gefixeerd zijn, geen blokkade geven voor de weg naar buiten. Een goede uitgang kortom. Een natuurlijke bevalling kon daarom in de ogen van deze specialist gewoon plaatsvinden. Een keizersnede zou alleen om andere redenen dan de spondylodese plaats kunnen vinden.

Wat de risico’s verder zijn vroegen wij? Hierop kregen we het antwoord dat de wervel boven de vastgezette wervel wellicht meer op spanning komt te staan door het gewicht van de buik gedurende de zwangerschap. Pijn zou ik tijdens de zwangerschap aan mijn rug niet hebben omdat de buik mijn rug enkel meer in de fijne S-curve duwt. Na de zwangerschap, dan zou ik last kunnen krijgen van instabiliteit door opgerekte banden. Zeker ook i.c.m. het continue oppakken en tillen van de baby.

Zwanger zijn met een spondylodese

Ik mag van geluk spreken. In eerste plaats omdat de natuur zijn werk goed deed toen wij een kinderwens hadden. In tweede plaats omdat ik weinig last had van de reguliere zwangerschapskwaaltjes. Lees misselijkheid enz. Ook mijn rug deed prima zijn werk. Geen klachten, ook niet aan het einde van mijn zwangerschap toen ik ‘top zwaar’ was. +12 kg om precies te zijn. Belangrijk is wel om bij dit stukje tekst over mijn zwangerschap te vermelden dat ik tot en met week 39 ben blijven sporten. In de sportschool werkte ik nog steeds aan de kracht in mijn rug. Nu met oplettendheid voor de buik; niet de buikspieren trainen.

Bevallen met een spondylodese

Ook vrij intiem om hier mijn verhaal over te delen, maar wederom; voor de andere dames met spondylodese en kinderwens… …hier is het verhaal. Ondanks dat ik van de chirurg wist dat mijn spondylodese en ruggenwervels gewoon stand zouden houden tijdens de bevalling, vond ik het spannend. Of mijn rug toch niet stiekem wel zou knakken? En wat een kracht moest ik erop zetten om die kleine man ter wereld te brengen. Toch heb ik niets in mijn rug gevoeld. Ook geen rugweeen gehad overigens. De bolle rug houding waarin ik het werk moest leveren, is niet een houding die een cesar- of ergotherapeut zou goedkeuren. Voor mij dus ook even schakelen om niet kaars rechtop te zitten, maar bol; zo krom als een hoepel eigenlijk.

Moeder zijn met een spondylodese

Ja, tijdens deze fase merk ik wel weer iets van mijn spondylodese! Tijdens de zwangerschap en bevalling was mijn rug achteraf wellicht nog beter dan ervoor. Ik schrijf rug, maar eigenlijk bedoel ik mijn SI-gewricht links. Dit is toch altijd een plek die gevoelig is. Zeker wanneer ik lang zit. Lees hier over mijn gevoelige SI-gewricht. Tijdens mijn zwangerschap kon ik eigenlijk wel weer dagen zitten zonder dat mijn SI gewricht gevoelig werd. Nu onze zoon zes maanden is, merk ik dat mijn bekken weer stijver wordt. Daarmee kan ik niet meer de hele dag op een stoel zitten. De gevoelige plek in mijn SI-gewricht is terug. Ook merk ik dat ik goed op mijn houding moet letten wanneer ik met de kleine man rond loop.

Al met al kan ik zeggen dat ook dit goed gaat :). Mocht je net als ik een jonge vrouw zijn met kinderwens en (toekomstige?) spondylodese, dan hoop ik dat dit artikel je helpt. Mocht je nog vragen hebben n.a.v. dit artikel, mail mij dan; tessadewit86@gmail.com.

DELEN

1 REACTIE

  1. Hoi, ik had bijna een jaar geleden een operatie. Plif, stenose, cystes in ruggemerg… Ik heb nu nog veel pijn, was dit ook zo bij u? Vooral zenuwpijn. Ik heb nog maar een stukje v uw verhaal gelezen, maar ik wou jou nu mailen. Ik dacht dat ik,al,lang gerevalideerd zou zijn en zonder pijn, maar nee.
    Top wat jij allemaal hebt bereikt! Maar lopen… de max, dit zou een droom zijn voor mij! Graag contact. Groetjes, Aline

LAAT EEN REACTIE ACHTER