Wat voel je van de spondylodese?

20
7021
wat-voel-je-van-een-spondylodese

Het is de meest gestelde vraag nu ik 2 jaar mijn spondylodese heb.

Wat voel ik na twee jaar nog van mijn spondylodese?

Ondanks dat het heel goed met mij gaat is het niet zo dat ik er niets meer van voel. Wanneer ik de gewone dagelijkse activiteiten uitvoer, voel ik de spondylodese niet zitten. Uitzondering is wanneer ik met mijn rug tegen een harde houten stoelleuning ga zitten. Wanneer ik met mijn rug tegen een harde achtergrond ga zitten, voel ik de schroefkoppen zitten. Dit is niet pijnlijk, maar harde leuningen herinneren mij wel aan de schroeven.

Ook wanneer ik meer van mijn lichaam vraag dat gewoon zitten of lopen, dan voel ik de spondylodese wel. Ik denk dat ik het beste mijn gevoel uit kan leggen aan de hand van volgend voorbeeld; het knakken van je vingers.

spondylodese-botten-kraken

Botten zijn hard en niet flexibel, het totale menselijk skelet is dat echter wel. De verbindingen tussen de botten onderling zorgen ervoor dat je jezelf langer of juist korter kunt maken. Je hebt vast wel eens gehoord dat een mens in de ochtend langer is dan in de avond.

Terug naar de vingers. Wanneer je een vinger knakt, beweeg je twee kootjes ten opzichte van elkaar. Ook in je rug kunnen wervels ten opzichte van elkaar bewegen. Je kunt je rug langer maken door je uit te rekken. Bijvoorbeeld wanneer je ergens aan gaat hangen. Zeker wanneer ik mij dan zoveel mogelijk ontspan, word ik langer. Tegengesteld geldt dat wanneer je een sprong maakt, je rug even in elkaar zakt bij de landing. Mijn rug kan ook langer en korter worden; behalve op de plek waar de spondylodese zit!

L5/S1 kunnen niet langer ten opzichte van elkaar bewegen

Dat mijn stuitje en mijn onderste wervel nu aan elkaar vastgeschroefd zitten, blijf ik voelen. Waar eerder wel beweging mogelijk was, is er nu simpelweg geen beweging tussen die twee delen mogelijk. Waar dat in resulteert is bijvoorbeeld dat wanneer ik op de bank ga liggen en ik mijn rug eens lekker ontspan, ik het loskomen van mijn rug niet ervaar op de plek waar ik vastgeschroefd ben. Ook dat is niet pijnlijk, maar soms mis ik het gevoel van volledige ontspanning in mijn onderrug.

De spondylodese rug als schokdemper

Een ander voorbeeld wanneer ik mijn spondylodese voel is wanneer ik over een hobbel rij met bijvoorbeeld de auto. De tussenwervelschijven zorgen ervoor dat de rug mee kan veren; de hobbel kunnen opvangen. Onderin mijn rug moet de hobbel echter worden opgevangen door de wervel boven de spondylodese L4. L5/S1 dempen niet de schok die je door je lichaam krijgt wanneer je bijvoorbeeld op de grond terecht komt na een sprong.

Springtouwen met een spondylodese

Onlangs heb ik een springtouw gekocht. Ik merk dat wanneer ik mijzelf aanleer zacht te landen, ik de spondylodese niet voel. Meer hupsen dan hard springen en landen dus. Zoals met alles wat komt kijken bij mijn spondylodese, probeer ik kortom ook zo goed mogelijk te leven met het slechter kunnen opvangen van schokken. Naast beter leren veren met het totale lichaam, leveren schoenen met goede vering ook een positieve bijdrage aan het opvangen van schokken.

spondylodese-voel-je-bij-springen

 

DELEN

20 REACTIES

  1. Goedemiddag,

    Ik zit vol bewondering je verhalen te lezen en het helpt me. Ik ben nu ook herstellende van een Spondylodese.. toch heb ik een aantal vragen. Zou ik je een mail mogen sturen met mijn verhaal en een paar vragen?

  2. Hoi tessa,
    Ik ben afgelopen vrijdag 3 februari 2017 geopereerd div spondylodese l5-Si. Ik heb veel aan je ervaring. Je zou er een boek over kunnen schrijven. Wij hebben het plan om Augustus naar tsjechie te reizen met de auto. Tja 9,00 km. Jouw ervaring helpt mij in mijn overweging wel of niet te gaan. Werd het jouw afgeraden door artsen zover te reizen? Deed het pijn? Ik hoop iets te horen van je. Groetjes ellen.

    • Hi Ellen!

      Jouw operatie heeft recent plaatsgevonden. Tsjechie is een fantastisch land. Ik ben er afgelopen zomer voor het eerst geweest; heerlijk! Ik kan mij voorstellen dat het fijn is om z’n land in het vooruitzicht te hebben. In Augustus heb je er zeven maanden opzitten. Even uitgaande dat je herstel goed gaat, zou je naar Tsjechie kunnen gaan (let op; zeg ik als ervaringsdeskundige en niet als medisch specialist ;)). Wel zou ik willen benadrukken dat je voldoende maatregelen moet treffen. Ik doel op een goed ruime auto waarin je een stoel hebt die ver achterover kan. Mocht het nodig zijn, dan kun je liggen. Kussentjes helpen om je zit- of lighouding in de auto meer comfortabel te maken. Heel belangrijk is veel uit de auto stappen en wandelen tussen het rijden door. Ik zou zeker voldoende tijd uittrekken om de heen en terugreis te maken. Twee overnachtingen bijvoorbeeld voor je in Tsjechie bent. Een stop met overnachting in zuid Duitsland en Oostenrijk voor een goede wandeling en lekkere schnitzel om maar een idee te geven :).

      Veel plezier!

  3. Hoi Tessa, heb ook met verwondering jou ervaring gelezen, ik ga dus 29 juni onder het mes voor de sponylodese operatie, nu ik jou verhaal heb gelezen voel ik me gerust, maar zou je na 10 weken zover zijn dat je lekker kunt kamperen, met de camper weg, dat zou fijn zijn natuurlijk.
    Maar in ieder geval bedankt voor je verhaal.
    Groeten Eva

    • Hoi Eva,

      Leuk om te lezen dat je een gerust gevoel hebt gekregen na het lezen van mijn spondylodese-ervaring. Mooi dat je ook al plannen hebt gemaakt om te gaan kamperen. Mooie plannen geven je iets om naar uit te kijken. Na 10 weken op vakantie gaan is echter wel vroeg. Je schrijft camper, dat biedt natuurlijk meer mogelijkheden om met een rechte rug vakantie te vieren dan in een tent ;).
      Ik denk echter dat je grootste uitdaging het auto- of in jouw geval camperrijden wordt. Na 10 weken kun je maar kort zitten en in een camper word je bij iedere bocht of hobbel door elkaar geschut. Daarom denk ik dat je wel met de camper erop uit kunt trekken, maar dat je je moet beperken tot NL of misschien één van onze buurlanden. Tot slot, kussentjes kunnen je helpen beter te zitten wanneer jullie rijden in de camper.

      Succes Eva!

      Gr. Tessa

  4. Hallo Tessa .Ik heb jou verhaal al tig keer gelezen, en ik kreeg er moed van, almoet ik nu helaas zeggen dat ik wat in een sja depri is een groot woord maar de moed is me aan het wegvallen.Ik moet je welvertellen dat er 5wervels zijn vastgezet, uhe de s1 tot en met 5 of 2 tot en met 6 dat weet ik niet meer presies.ik ben 5 januari geopereerd maar waarom ik mindet moed heb is vanwege de pijn.ik lees nl.nergens over pijn en 5 vastgezette wervels.als ik dan jou verhaalvoor de zoveelste keer lees komt erbij mij jalouzie om de hoek kijken.Ken jij soms iemand waar er 5 zijn vastgezet? Ik ben wel 66 jaar dat scheelt denk ik ook wel en er is een jaar revalidatie gezegt.
    Ik kan me voorstellen dat je niets met mijn verhaal kan, maar dannogbedankt voor het lezen.

    Groetjes Klarie

    • Beste Klarie,

      Dapper dat je jouw verhaal met mij deelt. Vervelend om te horen dat je moet vechten om de moed niet te verliezen. 5 wervels is flink. Er zijn meer mensen met een fusie op meerdere niveau’s. Ik ken mensen met een compleet vastgezette rug. Via mijn blog en zonder hun toestemming kan ik je hun namen en contactgegevens niet geven. Wat ik je kan adviseren is Het Rugcentrum te bellen; daar vechten meer mensen met een spondylodese op 5 of meer niveau’s voor hun beste herstel. Lees bijvoorbeeld het verhaal van Thea. Zij is van jouw leeftijd en op meerdere niveau’s vastgezet.

      Ik wens je het beste toe Klarie. Hou vol! Zes maanden herstellen is al een hele prestatie, maar je hebt engelengeduld nodig voor je echt (goed) resultaat behaalt.

      Groeten,

      Tessa

    • bij mij moet ook de hele rug vast gezet worden maar ik vind het erg eng hoor en helpt het ik kreeg wel de mededeling mee dat ik stoppen moet met roken dat vind ik ook al moeilijk je word nu gedwongen anders opereren ze weer niet ik weet alleen niet hoe lang je gestopt moet zijn voordat ze opereren heb jij er geen spijt van het opereren of had je het achteraf niet gedaan want het is wel de hele rug

  5. Hallo Tessa

    Ik ben in 2013 geopereerd S1 en L5 vastgezet
    Na een lange tijd mocht ik pas gaan revalideren , daarna ging het goed .
    Toen ik dat klaar was dacht ik passend werk te kunnen gaan doen , helaas
    Kreeg een oproep voor een borstfoto,kort daarna de uitslag en er was iets op te zien .
    Bleken kalkspatjes te zijndus eraan geopereerd en 21 bestralingen gehad.
    Aan mijn rug heb ik in die tijd niet kunnen werken althans weinig .
    Nu weer erge pijn in mijn onderrug , heupen , billen , been tot aan de voet toe
    Nu weer fysio en thuis grondoefeningen doen , die ik wel kan dromen .
    Blijk veel ladt te hebben van het Si gewricht
    5 augustus naar de orthopeed kijken wat hij zegt te gaan doen , hij dacht dat weleens last kon hebben van de schroeven
    Ook nog tussentijds botontkalking gekregen , en 3 wervels boven waar het vast gezet is is slijtage te zien
    Voor de botten heb ik wekelijks 1 tablet die ik moet nemen , ben inmiddels 55 jaar
    Al met al vind ik dat de operatie mij niet echt veel goeds heeft gebracht , maar hoop nog wel pijn vrij te worden , op moment weer erg veel pijn , intussen al weer maanden
    Zou ook nog omen injectie kunnen vragen in het si gewricht word ook weleens gedaan
    Soms het idee dat er een ontsteking zit , ga dan koelen met een ijs pakking dat geeft wel verlichting
    Onderzoek gehad pas geleden bij de neuroloog en er zit geen zenuw bekeld , al voelt het wel zo
    Een emg gehad en die uitslag was goed
    Nou dit was mijn verhaal , en hoop dat de fysio gaat helpen

    Groetjes Mietse

  6. Hoi,

    Volgende week woensdag is mijn operatie gepland, ik voel me heel wat geruster nu ik deze reacties en je verhaal heb gelezen, ik had er al goede moed in maar nu nog meer.
    Ik zou zo graag weer willen leven en bewegen

  7. Jeetje, ik weet even niet wat ik er van moet denken. Ik heb al 20 jaar rugpijn en heb alles, werkelijk alles geprobeerd maar niemand kon wat vinden. Slijtage werd er gezegd. Oude fotos uit 1976 erbij gehaald ( heb ik al die tijd bewaard) en ja hoor, wervel 4 en 5 staan niet goed op elkaar (al meer dan 40 jaar) en dus wordt dat opereren. Fijn, na 41 jaar is er iemand zo bijdehand verder te kijken en kunnen de 3 maandelijkse injecties achterwege blijven. Maar nu? Ik ben 60 jaar, werk full time, heb intussen al uitval in mijn linkervoet en rechts begint ook al te tintelen, dag en nacht rugpijn welke iedere dag erger wordt dus veel keus heb ik niet. Ik ben nu nog redelijk fit dus kies ik voor een operatie in de hoop nog een paar jaar klachtenvrij te kunnen leven. Ik ben nooit ergens bang voor, heb al de meest gekke operaties gehad maar nu ben ik ineens bang. Ik, die nooit bang is, lig er wakker van. Kan ik nog wel alles doen daarna? Hoe moet dat met werken? Duurt dit echt een jaar? Jeetje dan hoop ik maar dat mijn baan er over een jaar nog is ( opgestaan is plaats vergaan en de boventalligheid ligt hier altijd op de loer). Ik lees positieve en minder positieve ervaringen maar ik begrijp ook dat dit te maken heeft met de grootte van de ingreep, leeftijd en beleving. Vanmorgen bedacht ik me hoe ik dan moet eten en drinken de eerste 24 uur om nog maar niet te spreken van het toiletbezoek en tanden poetsen. Ik heb er vannacht zelfs over gedroomd. Of zit ik mezelf helemaal gek te maken?

    • Dag Lilian,

      Dank voor je mooi en oprecht geschreven reactie op mijn blog. Om antwoord te geven op je ‘maak ik mijzelf gek?’-vraag: ja en nee. Eén van je opmerkingen is mijn inziens realistisch: je werksituatie. Na 3 maanden kun je wel weer een aantal uur werken, maar zeker nog niet volledig. Fulltime lukte mij na een jaar. Misschien ben je sneller dan ik, maar rekening houden met trage opbouw van werk is wel slim. Verder zou ik je graag gerust willen stellen m.b.t. toilet en eten. Ondanks dat beide activiteiten onhandig gaan, zijn ze zeker uit te voeren. Eten deed ik in eerste instantie liggend. De katheter ruilde ik met een paar dagen al in voor het zelf naar de W.C. gaan. In het ziekenhuis krijg je er dan mogelijk nog een reuma-rek bij. Dat voelt in ieder geval veilig. Het is vooral de angst, de schroeven in je rug kunnen het toiletbezoek zeker wel hebben ;).

      Groeten en heel veel succes! Tessa

  8. Ik ben 39 en heb een spondylodese ondergaan bij L4 en L5.Ik heb bewondering voor hoe je alles weer hebt opgepakt.Heb jij tips voor bepaalde oefeningen die ik kan doen om m’n rug wat sterker te maken.Ik ben afgelopen juli geopereerd.Groetjes Danielle Weterings

  9. Ondertussen al bijna 3 maand een half geleden vastgezet op twee plaatsen onderaan, ik heb nog redelijk veel pijn (uitstraling) en neem dan ook nog zware pijnstillers, ik wandel een beetje en zit ook elke dag op de hometrainer maar als de wandeling wat te lang is dan is het afzien. Is dit normaal of wil ik veel te snel dat het beter is en moet ik meer geduld hebben?
    15/3 moet ik terug op controle, ik weet niet goed hoe dit eigenlijk zou moeten evolueren, kan iemand me geruststellen of iets in die zin.

  10. Ik ben 2 weken geleden geopereerd nadat ik in augustus vorig jaar mijn L1 wervel heb gebroken bij een ongelukkige val. Hier in NL wilden ze niets doen en zeiden ze dat de pijn in mijn spieren zat en tussen mijn oren dus ik moest maar naar de fysio gaan voor dry needling, dit heb ik dus niet gedaan. Second opinion aangevraagd in België en daar bleek dus dat de pijn wel degelijk in mijn gebroken ruggenwervel zat omdat er tussenwervelschijf materiaal in de breuk terecht is gekomen en dat is gaan ontsteken waardoor operatie onvermijdelijk was.

    Complete wervel is verwijderd en opnieuw opgebouwd en terug geplaatst en daarbij zijn 2 wervels erboven en 2 wervels eronder vastgezet. Nu rustig aan herstellen maar heb nu al minder pijn dan voor de operatie

  11. Hoi Tessa, ik heb 9 2018 mei een spondylodese ( sextant)operatie gehad op niveau’sS1/L4 en L4/L5
    Nu heb ik ondanks veel vezels en zakjes vanmorgen behoorlijk hard geperst op wc omdat ik
    Zo’n kramp had dat het niet anders ging. Heb nu best veel
    Pijn in rug , bil en zelf been. Terwijl het eigenlijk best goed ging met me. Nu ben ik bang dat ik wat heb beschadigd, of zou dat niet kunnen?
    Wat denk jij?

    • Hi Simone, vast niet! Ik geloof niet dat je daarmee z’n sterke constructie kan beschadigen. Wat wel kan is dat er zachte delen; spieren, huid o.i.d. een beetje zeer zijn gaan doen. Ik zou mij er niet te druk om maken. Mocht je toch zorgen houden, bel dan even een arts. Sterkte!

LAAT EEN REACTIE ACHTER