Weer thuis na de spondylodese operatie :)

1
4368
Rugwervelfusie in Diakonessen Zeist

De eerste dagen thuis na de operatie

Na een geslaagde spondylodese operatie van 5uur en 4 dagen ziekenhuis, ben ik weer thuis! Vrijdag 08u was ik vlot aan de beurt. In mijn operatiehemd en dito onderbroek rakette ik in een tussen twee verpleegsters ingeklemd verlengd bed richting OK. Klappertandend van de kou heb ik 38x mijn naam en geboortedatum geroepen, kort nog even de spondylodese chirurg in zijn ogen gekeken: ja, die ziet er wakker uit! Voor ik het wist was ik in dromenland waar ik 5u later weer uit terug kwam liggend op mijn nieuwe onderrug en wonden op mijn ogen. “Mevrouw, uw gezicht is opgezwollen, u bent allergisch voor pleisters”. Gelukkig was dit de enige complicatie en is de chirurg blij met het resultaat!

In het ziekenhuis na de spondylodese operatie

24u plat op de rug na de spondylodese operatie!

Hangend aan de morfinepomp, infuus en katheter (ontdekte ik pas later), lag ik s’ middags op de gesloten! verpleegafdeling. Richard en Theo aan mijn bed, fijn! Bed aan het raam, bedankt Theo! en ingepakt onder drie dikke dekens moest ik tot de volgende ochtend stil op mijn nieuwe vastgeschroefde rug blijven liggen. Ik durfde ook niet te bewegen: er zitten schroeven in mijn rug! Knorrend van de honger (lees: één beschuit) begon ik aan mijn eerste ziekenhuisnacht: de jungle! Ieder uur was er controle. Met een zaklamp in mijn ogen werd alles wéér gecheckt. Mijn aan zijn heup geopereerde buurman reageerde klaarblijkelijk niet zo goed op de morfine. Gehijg, overgeven en paniekkreten aan de andere kant van het gordijn. Meerdere keren heb ik voor hem op mijn rode alarmknop moeten drukken waarna de verpleging er hun handen weer vol aan hadden. Dit was niet het enige feest die nacht: ook de man aan de andere kant van de muur deed niet aan slapen: “heeeeeeeeeeeeeey, heeey, zijn jullie er nog?” schreeuwde hij uren lang. Ik pompte nog wat morfine bij en bleef plat liggen wachten… …Nog voor het buiten licht werd, was het gelukkig al ochtend in het ziekenhuis, “Jordi, van de fysio”, maakte mij wakker:

“we gaan uit bed hé, lig je dr een beetje fatsoenlijk bij?”

Zonder onderbroek in m’n operatieschort lag ik er helemaal niet fatsoenlijk bij! Hop, daar ging de verpleegster met mijn joggingbroek en klaar was ik voor de eerste oefeningen. “maak maar een vogelnestje”. “Wat!!! Idioot, ben je gek geworden ofzo? Er zitten schroeven in mijn rug en ik til al jaren mijn billen niet meer op om te draaien: zenuwpijn!” “Hou maar ff 100 euro tussen je billen vast” Ja, en nu omhoog”. Eureka! Geen zenuwpijn meer!!!

korset-na-spondylodese

Spondylodese korset op maat gemaakt in de gipskamer

Drie dagen na de spondylodese operatie, moest ik afgelopen maandag naar de gipskamer voor de creatie van een korset. Met dit korset moet ik in ieder geval de eerste zes weken rondlopen. Het zorgt ervoor dat ik bepaalde bewegingen die druk zetten op mijn onderrugconstructie en daardoor de botgroei tegengaan, niet kan maken. Denk aan buk, (omgekeerde) banaan, en draaibewegingen (schouders moeten blijven lijnen met de heupen). Omdat ik ingecalculeerd had dat ik ‘s morgens vroeg gegipst zou worden, had ik mijn 100m rondje alvast een keer gelopen, snel gegeten, opgefrist (zover mogelijk) en was ik weer in bed gaan liggen. Het was 10u en ik was klaar voor mijn uitstapje naar de gipskamer! 11u, nog geen activiteit. Spotify aan en liggend met de 90 graden bril een boekje lezen. 12u, ik durf niet meer uit bed, want ik kan ieder moment naar beneden moeten waar ik 15min moet stilstaan! Ik hoop dat ik dat volhou… 13u, hop! daar rakette ik weer in m’n bed door de gang. binnen no-time stond ik ineens rechtop met het eerste gips op mn rug geplakt in de gipskamer. Het begon te duizelen voor mijn ogen, de wereld werd wit en ik kreeg het koud… …Terug in mijn bed voelde ik mij al snel weer goed.

“Nog een keer proberen? Ownee, ik zit vastgeplakt aan mijn bed!”

Even peuteren, staan en weer te weinig bloed in mijn hoofd. Het gipsen moest een dag worden uitgesteld. Daarmee kon ik ook een dag later pas naar huis. Of niet? De aardige mensen van de gipskamer hebben mij 45min in hun kamer laten liggen in een licht gekanteld bed. Na al die uren moest ik naar de W.C. Op een rijdende po heb ik een plasje gedaan in de gipskamer waarna ik 15 min kon staan. Al snel was ik een halve mummie en kon ik weer gaan liggen! De volgende dag liep ik in mijn korset de trap op en was ik klaar om naar huis te gaan!

Inmiddels ben ik, inclusief korset, thuis bij mijn ouders. Iedere 90 min piept mijn digitale kookwekker en loop ik in mijn spondylodese korset 10 tot 15 min rond in huis of de tuin!

DELEN

1 REACTIE

  1. Ik ben vorige week vrijdag geopereerd in Medical Park Goztepe in Istanbul door Prof. Dr. Deniz Konya.
    Er zijn 2 wervels vastgezet met schroeven (L4 en L5) , een zenuw losgemaakt en 3 tussenwervelschijven vervangen. Ik ben vandaag 1 week terug in Nederland.

LAAT EEN REACTIE ACHTER