Spondylodese; wel of niet doen?

3
5540

De keuze voor de spondylodese

Moet ik die spondylodese nu wel of niet doen? Het is een moeilijke keuze om te maken. Inmiddels heb ik al 3 jaar rugpijn. Het begon met een geïrriteerde plek in mijn linker bovenbil. De eerste fysiotherapeut die ik bezocht gaf mij wat rek- en strekoefeningen. Ik heb mijzelf binnenste buiten gestrekt, maar het mocht niet baten. De pijn bleef. Weer melde ik mij bij de huisarts die mij terugstuurde naar de fysio. Ik probeerde een andere. Deze heeft met moeite mijn rug gekraakt. Toen ook dit geen succes was haalde hij er een collega bij die dacht dat mijn ingewanden gestrest waren…. Een lang traject van hulp zoeken vond plaats. Al die tijd ben ik blijven lopen met bil en later heftige rugpijn die ook resulteerde in zenuwuitstraling in mijn linker been.

Wervelkolom orthopeed

Voor de zoveelste keer melde ik mij bij de huisarts. Dit keer vertelde ik niet een “ik heb irritatie”, maar een “ik kan mijn dagelijkse dingen niet meer doen”-verhaal. Eindelijk had ik een doorverwijzing naar het ziekenhuis op zak. Klaar met fysiotherapeuten en alternatieve genezers die niets voor mij konden betekenen. Een MRI-scan stond op het computerscherm bij de orthopeed:

Spondylolisthesis-verschoven-rugwervel

“Je hebt een afgegleden rugwervel, spondylolisthesis”

De MRI die ik had laten maken leek een foto van een rug die niet van mij kon zijn. De onderkant van deze rug was een zooitje… *Bam*. Verdoofd zat ik buiten op het bankje voor het ziekenhuis…

De spondylodese niet doen? Het Rugcentrum

De orthopeed, Dr. Van Gaalen had mij doorverwezen naar Het Rugcentrum. Met deze doorverwijzing ging ik naar de intake. Na het zien van mijn ruggenwervels is mijn zelfbeeld van mijn lichaam waar ik altijd zo volledig op kon vertrouwen, beschadigd. Ik herinner mij nog alle vragenlijsten die ik moest invullen: “in hoeverre vindt u zichzelf gezonder dan andere mensen?” Voor de foto vulde ik altijd het ‘helemaal mee eens’ vakje in. Met tranen in mijn ogen bewoog ik mijn pen naar het ‘niet mee eens’ vakje.

Oefentherapie als wapen tegen de spondylodese

Holle bollen’, superman en met de billen van de vloer op een jogamatje. Een stukje fietsen en beperkt kilo’s tillen op een aantal fitnessapparaten. Dat was waarmee ik begon. Met mijn rugpijn moest ik aan de bak. Dat was fijn want ik had al enige tijd niets meer aan beweging gedaan dan nodig was. Naarmate de pijn meer werd was ik minder gaan bewegen waardoor mijn lichaam slapper werd en ik dus weer meer pijn. Een vicieuze cirkel waar ze mij bij Het Rugcentrum uit wisten te breken.

De intensieve oefentherapie die gericht was op het reconditioneren van mijn onderrug en het verbeteren van mijn houding, heeft zeker geholpen om tot nu door te kunnen blijven gaan. Toen ik stopte bij Het Rugcentrum was mijn houding aanzienlijk verbeterd en kon ik aardige gewichten tillen en een beetje tennissen. Dit zonder pijnmedicatie.

Nu toch die operatie; spondylodese S1/L5

De spondylolisthesis waar ik last van heb is erger geworden. Ook de goede oefeningen die ik van Het Rugcentrum heb geleerd en mijn rechtop-houding kunnen er niet langer voor zorgen dat ik zonder pijnstillers of alcohol als pijnbestrijdingsmiddel door het leven kan. Het lukt mij niet om langer dan 15 minuten te staan. Daarbij sta ik dan al alleen op mijn rechterbeen.

Mijn linkerbeen valt soms uit. De zenuw tussen rugwervel S1 en L5 zit nu echt bekneld. De tussenwervelschijf die al aardig versleten was, is nu echt plat geworden. Bij niezen sla ik van de pijn tegen de vlakte. Ik zeg alles behalve mijn werk af, sport niet meer en thuis kruip ik alleen nog maar rond. Rechtop staan is een hel.

Wanneer neem je de beslissing om over te gaan tot een spondylodese?

Bij Het Rugcentrum had ik Annelies Brems leren kennen. Toen ik haar twee jaar geleden sprak was zij al geopereerd. Ze heeft een rugwervelfusie L4 en L5. Ik vroeg haar hoe ze wist dat ze zich wilde laten opereren? Het is immers geen garantie voor succes: die spondylodese. Hoe weet je dan toch zeker dat je ervoor gaat? Annelies vertelde mij dat ze OF van de flat zou springen OF zich zou laten opereren. Daar schrok ik natuurlijk nogal van. Ik vroeg haar of ze het achteraf dan niet liever eerder had laten doen? Haar antwoord was “Nee”, ze stond op het moment dat zij de beslissing nam echt achter die beslissing.

Zorg dat je zeker weet dat de spondylodese je enige optie nog is

Ik ben er zeker van dat je pas voor een spondylodese moet kiezen wanneer je alle andere opties tot het uiterste hebt doorgevoerd. Er is namelijk geen weg meer terug. Ook heb je het mentaal echt nodig om zeker te zijn van je beslissing wanneer je straks al die maanden op bed ligt, je oefeningen moet doen en vanalles moet laten!

Ik heb niet gewacht tot ik van een flat wilde springen. nu ik alles heb geprobeerd en bijna niets meer kan: ik door mijn eigen huis kruip, ga ik voor die laatste optie genaamd ‘spondylodese’

Hoe kies je de juiste spondylodese chirurg en type operatie?

Uitvoerig heb ik onderzoek gedaan naar het succespercentages etc. van verschillende typen spondylodese operaties en heb ik gepoogd meer inzicht te krijgen in de chirurgen die deze rugfusies uitvoeren. Er zijn verschillende typen spondylodese operaties: PLIF, ALIF en TLIF bijvoorbeeld: via de buik of rug geopereerd worden.

Het vinden van de juiste informatie viel echter niet tegen. Daarnaast is er een belangrijk onderscheid te maken tussen een succesvolle operatie en een succesvol eindresultaat. De patient (ik zelf!) heeft een groot deel van het succes in eigen handen. Een succesvolle operatie betekent nog geen succesvol eindresultaat (na een jaar).

Ik heb mijn onderzoek daarom gestaakt en ga voor Dr. Van Gaalen omdat ik al bekend met hem ben en omdat hij ook Annelies haar rug heeft ‘gerepareerd’. Daarnaast heeft hij veel ervaring in wervelkolom chirurgie en dat geeft mij vertrouwen.

Spondylodese inplannen kost één telefoontje

Dat koste het om mij in te laten plannen voor de spondylodese. Over 4 weken heb ik een afspraak bij het Diakonessenhuis voor de intake. De wachtlijst voor de spondylodese operatie is 3 tot 4 maanden. Waarschijnlijk kan ik eind 2014 of begin 2015 worden geopereerd! Pff, aan dat idee moet ik nog even wennen. Dat ga ik doen in Californië waar mijn vriend en ik een road trip gaan doen met een camper. Die camper is een bewuste keuze: er zit een bed in zodat ik tussen de fotomomentjes door kan liggen om bij te komen van de rugpijn. Dat ik dat opschrijf terwijl ik 28 ben maakt dat ik echt achter mijn spondylodese keuze sta…

DELEN

3 REACTIES

  1. Hi Tessa,

    Heel fijn dat je over je spondylodese ervaring spreekt hier. Ik moet nu zelf de beslissing maken. Het antwoord lijkt rationeel vrij makkelijk. Het is of de rest van je leven met deze pijn verder leven of een poging doen om het mogelijk te verbeteren. Maar emotioneel gezien, is het feit dat ik een operatie moet ondergaan en dat ik hier gevolgen zal zien voor de rest van mijn leven is vrij heftig.

    De pijn is heel vervelend, gelukkig ik heb een hoge pijn tolerantie. Maar het vervelendste voor mij is dat ik heel snel moe wordt. Zo erg dat ik reduceerd ben gaan werken en woensdag rust zodat ik weer 2 dagen kan werken. Al merk ik dat dit steeds moeilijk wordt, net als andere dagelijkse activiteiten.

    Had jij ook die vermoeidheid?

    Beetje zelfde als jij, had ik last van mijn onderug 3-4 jaar geleden en recent hebben we een MRI gedaan. En daaruit kwam ook dat mijn S1/L5 niet goed op elkaar staan. Daarna met de neurochirug gesproken en die legden uit de spondylodese uit. Helaas niet echt ene duidelijk advies, behalve dat ik zelf de keus moet maken. Ik sta nu op de wachtlijst, maar ik twijfel nog heel erg…

    Nog tips?

    Ik ga sowieso even naar rugcentrum, dat lijkt toch wel een heel goede plek om mee te beginnen.

    • Dag Wendy! Vervelend om te lezen dat jij last hebt van vermoeidheid. Dat had ik niet. Misschien dat je door de vermoeidheid ook niet toe komt aan sporten. Sporten heeft en helpt mij nog steeds om fit te blijven. Ook bij het Rugcentrum zullen ze daar op aansturen; actieve oefentherapie. Succes Mandy met jouw traject! Ik hoop dat het je veel goeds zal brengen.

      Groeten, Tessa

  2. Goeie dag,

    Mijn naam is Valschaerts Patrick en ik ben 61 jaar oud.
    Ik heb met zeer veel aandacht de site gelezen over de “spondylodese” operatie.
    Bij deze mijn verhaal….op het einde heb ik dan nog een vraag.
    Ongeveer 2 jaar geleden begon ik tintelingen te voelen , in mijn rechter voet.
    Die tintelingen of speldeprikken , werden steeds erger tot ik verplicht met klachten bij de dokter moest gaan.
    Verleden jaar is het ergste begonnen en dat was na het slapen , dus toen ik opstond , begon na 10 minuten een erge pijn
    vanaf de billen tot in de voet.
    In de loop van augustus 2018 , heb ik in het hospitaal een MRI laten nemen en daar kon men vaststellen dat de “ischias” zenuw
    bekneld zat in de rug.
    Met die uitslag ben ik naar een specialist gegaan en die dokter heeft mij geopereerd.
    Ik ben dus 13 november 2018 in het Maria Middelares hospitaal , te Gent , geopereerd van een spondylodese.
    Mijn dokter zelf zegt dat alles in orde zal komen en dat ik na verloop van tijd alles terug zal kunnen doen.
    Nu zijn we 25 december en als ik lig heb ik niks van pijn , ook niet als ik zit.
    Doch wanneer ik mij rechtop stel en begin te lopen , krijg ik op de plaats van de operatie pijn.
    Het is een drukkende pijn die ik niet heb als ik zit of lig.
    Mijn vraag is nu de volgende ; ga ik ooit verlost geraken van die pijn?.
    Wat kan de oorzaak zijn van die pijn?
    De operatie is eigenlijk nu een 6 tal weken en blijkbaar volgens de site van jullie , moet die verdwijnen.
    Ik zou die vraag ook kunnen stellen aan mijn dokter , maar het is nogal een rustig en kalme man die niet veel zegt.
    Op 23 januari 2019 moet ik terug op consultatie bij hem.

    Ik wil de dokter niet lastig vallen met vragen , daarom dat ik de vraag aan jullie richt.

    Dank u

    Valschaerts Patrick
    Klimoplaan 20
    9032 Gent Wondelgem
    Oost vlaanderen
    Belgie

    +32473544913

LAAT EEN REACTIE ACHTER