Spondylodese wandelingen van dubbel nut

0
1015
Spodylodese-wandelingen-gedementeerde-ouderen

Dat gewandel…

Op een gegeven moment ben je ze beu, die vele wandelingen. Feit is dat wandelen erg goed is voor spondylodese cliënten. Met het skelet rechtop in een ontspannen dynamische beweging. Neus omhoog en gaan! Dat is al snel iets dat je meer dan je op één hand kan tellen, doet met een paar maanden oude spondylodese. En die wandelingen worden steeds langer! Dat geeft energie omdat je ervaart dat je meer kan. Ook word je merkbaar sterker.

Wandelen met je spondylodese rond de plas

Ontelbaar aantal cirkels links- en rechtsom heb ik gewandeld rond de plas vlakbij ons huis. 3 maanden na mijn spondylodese operatie was ik in staat om >5km aan een stuk te lopen. Het was toen mei 2015, de lente was ingetreden en ik was meer en meer buiten op de been. Ik heb gemerkt dat er veel mensen buiten rondjes lopen in het kader van herstel. Niet dat ze allemaal vastgeschroefde ruggen hebben, nee het zijn diverse redenen. Ik heb wandelend gesprekken met een vrolijke werkloze automonteur, veelpratende ex- drugsverslaafde, de eigenaresse van de honden uitlaat en een tobbende oudere man met meerdere buikoperaties.

Toch word je die spondyloddese wandelingen op een keer zat

Gezellig, al die wandelaars buiten, maar op een gegeven moment tel je de 38x dat je door die ene straat in je wijk loopt. Door de vele korte wandelingen zie je veelal hetzelfde. Wandelen wordt saai. Een tijdje heb ik gewandeld met mijn met online colleges volgepompte iPhone. Luisterend naar interessante lessen liep ik weer rond. Vaak langs het verpleeghuis. Ook daar zag ik veel mensen die de opdracht hadden gekregen te gaan wandelen. Het zien van die oudere dames en heren die niet of nauwelijks kunnen wandelen bracht mij op een idee.

wandelen-spondylodese-schaduwen
Wandelen van schaduw naar schaduw

Wandelen met gedementeerde ouderen

Wanneer je toch veelvuldig wandelt ter bevordering van je eigen botaangroei en spondylodese herstel, waarom daar niet ook iemand anders een plezier mee doen? Op een dag ben ik het ouderen verpleeghuis binnen gewandeld. Toen ik weer naar buiten liep had ik een afspraak met de vrijwilligers begeleidster. Inmiddels loop ik één keer per week met gedementeerde ouderen. Dat gewandel met deze mensen geeft voldoening, ze zijn oprecht blij met iedere meter die we maken. De dame die moeite heeft met schaduwen waardoor we soms van schaduw naar schaduw hupsen met een omweg terug naar het verpleeghuis. De man die steevast blijft volhouden dat ik een man ben. Deze mensen maken de wandeling intrigerend en van dubbel nut: van nut voor mij en van nut voor de oudere man of vrouw uit het verpleeghuis.

DELEN

LAAT EEN REACTIE ACHTER