Rug re-ha-bi-li-te-ren. Wat betekent dat eigenlijk?

0
1912
Drukke trein in met spondylodese

“Mevrouw, bent u al aan het rehabiliteren?”

De vraag of ik al aan het ‘rehabiliteren’ ben kwam van de bedrijfsarts. Een vreemde man die ergens in zijn proces deze checkbox tegenkwam. Wat hij wilde weten is of ik actief bezig was met oefeningen doen: werken aan mijn conditie (inmiddels matig) en spierkracht (slap) i.p.v. enkel bed liggen. Eerder was het antwoord op deze vraag “Nee”, maar sinds ons laatste gesprek staat “Ja” in mijn dossier aangekruist. Dit betekent dat ik weer aan de spreekwoordelijke slag mag. Hoe doe ik dat? Hoe het mij vergaat in de meer actieve modus lees je hieronder…

lange revalidatie betekent weer moeten wennen aan het gewone leven
Bron: www.jochemmyjer.nl

Prikkels!

Het was zaterdag 11 april, 3 maanden na de operatie toen ik voor het eerst een biertje (geen koffie) ging drinken buiten de deur. Richard bracht mij naar Utrecht waar ik met Karin bij Mirthe zou blijven slapen. Op 15 min lopen vond het Bokbier festival plaats. Wat bedoelt was als een eerste korte maar gezellige uitstap werd een (geslaagd) avontuur dat 11 uur duurde.

Het centrum van Utrecht in betekent nóg beter opletten waar ik loop: klinkers, paaltjes, scheef liggende tegels, fietsers overal en stoepjes op/stoepjes af. Het uitgaansleven in betekent lallende en vallende mensen in te kleine kroegen. Muziek en brullende vrienden in mijn oren. Een hand op mijn schouder, een duwtje in mijn zij. Pas op dat ik niet val over het randje van het podium. “Tessa! Wat SUPERRR TOF dat je er bent! HOE GAAAAAT HET met je?” klinkt het. Owjee, gaat ze mij knuffelen? Niet heen een weer bewegen hoor denk ik. Hoelang sta ik hier al? Moet ik niet even liggen? Waar? In mijn eigen wereldje leef ik. Druk met mijzelf, met mijn rug. Gevaren op tijd signaleren en ze uit de weg gaan. Hoe voelt mijn rug? dat is waar ik mee bezig ben. “Uh, wat zei je?” De gezichten van mijn vrienden zien er extreem blij uit als ik weer met ze in de kroeg sta. De blikken in jullie ogen zal ik nooit vergeten. De buitenwereld geeft mij soms het gevoel dat ik ben opgestaan uit mijn rolstoel. Je kent het wel, die z.g.n. wonderen op TV.

Een drankje drinken in de kroeg

Ik geniet ervan buitens huis weer in gezelschap te zijn. Simpelweg in de kroeg staan met één drankje waar ik de hele avond over doe. Gesprekken voeren met al die prikkels om mij heen is door mijn matige conditie en ik-focus een zware opgave. Fysiek ben ik aanwezig en dat is prima. Fysiek voel ik mij desondanks sterk! Uren zonder rugpijn in de kroeg staan, wie had dat gedacht? Ik durfde het eerder niet te geloven. Hoe ik 11 uur in het centrum heb overleefd? In de kroeg en op straat zijn overal bankjes te vinden. Daar lig ik zo nu en dan :).

Aan het werk

Naar Amersfoort gaan met de trein betekent 15min fietsen, 5min wandelen, 15min in de trein, overstappen en dus weer 10min wandelen/ wachten, nogmaals 15min in de trein, 51 wissels (=lekker schudden) en 3 stations verder stap ik uit om nog 10min te wandelen voor ik op kantoor ben. Eerder deed ik dit 2x per dag, 5 dagen in de week. Natuurlijk had ik rugpijn, maar dat had ik 24/7. Ik dacht niet na bij het reizen. Nu is mijn werk nog te ver weg voor mij.

stap voor stap langer aan het werk na de spondylodese revalidatie
werkhervattingsschema van Het Rugcentrum

Ik begin vanaf volgende week (4 mei) met een paar dagen een paar uur thuiswerken. Dat betekent zitten afwisselen met staan, lopen. Zitten is bagger slecht voor een menselijke rug. Zelf heb ik dat inmiddels aan den lijve ondervonden. Onlangs hoorde ik zelfs op de radio dat Nederlanders het volk zijn dat het meeste zit ter wereld! Ik kon er zelf ook wat van. Zeker als je ‘lekker bezig’ bent: nog even door tot je klaar bent. De zon was al onder en mijn maag maakte geluid voor ik weer van mijn zetel af kwam. Dat mag dus niet meer!

Met de trein reizen

Vanaf juni ga ik weer met de trein naar mijn werk. Mijn eerste treinreis was -net als alles wat ik opnieuw weer mag doen- een belevenis! “Kan ik beter zitten of staan in de trein” had ik mijn fysio gevraagd. “Kijk maar wat je fijner vindt” was het antwoord. Daar zat ik dus hangend op mijn armen in de sprinter richting 030. Bij iedere stop langs de tussengelegen stations maakte ik een coupé lange wandeling. Op Utrecht CS aangekomen realiseerde ik mij dat de blinde geleiden stroken mij niet meer in de weg lagen! Eerder struikelde ik daar bijna over. Wat een drukte hé, op Utrecht CS! Ik weet het, soms klink ik echt bejaard. Met mijn huidige conditie voel ik mij ook bejaard. Nog even, want de wandelingen worden steeds langer en ik fiets weer!

Fulltime aan de bak

Na een werkopbouw van 14 weken ben ik eind Juli weer fulltime aan de bak. Geniet nog maar even van die vrije tijd die je nu nog hebt hoor ik je denken. Dat ga ik zeker doen want voor je het weet is alles weer voorbij!

Rehabiliteren: re – ha – bi – li` te – ren («Frans)

(rehabiliteerde, h. gerehabiliteerd) in eer en goede naam herstellen (ook wederkerend ) Rehabiliteren: in eer herstellen, schoonwassen

DELEN

LAAT EEN REACTIE ACHTER