2 jaar na de spondylodese operatie

24
6819

Alles wat ik wil doen, kan ik weer! Voorlopig is dit daarom mijn laatste blog. Mocht ik een nieuwe aanleiding hebben om te schrijven, dan publiceer ik een nieuw artikel.

Hoelang duurt het herstel?

Terugkijkend op mijn twee jaar spondylodese ervaring, zou ik willen zeggen dat het mij niet is meegevallen. Voornamelijk de tijd die staat voor het herstel is veel langer dan ik had gedacht. In het ziekenhuis krijg je 6 tot 12 weken te horen. Bij Het Rugcentrum zeggen ze 6 tot 12 maanden. Ik heb 1,5 jaar over mijn herstel gedaan.

Was het een juiste keuze?

Spijt heb ik geen seconde van die 1,5 jaar herstellen. Het resultaat mag er zijn! Ik kan (bijna) alles weer! Op extreme sporten na dan. Bungee jumpen zal nooit op mijn activiteitenlijstje staan. Ja, dit was zeker de juiste keuze. Ik mag van geluk spreken, niet voor iedereen is de spondylodese de juiste keuze.

Mijn leven met een spondylodese

Nu, twee jaar later ben ik de afgelopen maand op Madagascar geweest! Jawel, dat eiland van die animatiefilms met ‘I like to move it!’. En of ik heb ‘gemooved’. We hebben een trektocht gemaakt met jeep, fiets en lopend. Mijn hoogtepunt was het beklimmen van de Sayonara. De berg waarop het zonlicht zo mooi schijnt hieronder.

2 jaar na de spondylodese operatie

 

 

 

 

 

 

 

 

Onze gids had klimmateriaal mee en we vertrokken al vroeg. Communiceren was lastig, zijn Engelse woordenschat was minimaal. Naarmate we langer onderweg waren, werden de paden steiler en op een gegeven moment was er al helemaal geen sprake meer van een pad. We moesten onszelf letterlijk een pad banen.

Ik keek rechts van mij letterlijk een paar kilometer recht naar beneden. Of die rots niet té steil was om tegenop omhoog te lopen zonder touw vroeg ik? Waarop onze gids zijn enige Engelse woord voor de zoveelste keer die dag uitsprak “No Prob!”.

Wat je wel kan met een spondylodese

Met de woorden van onze gids wil ik mijn blog (tijdelijk) afsluiten. Inmiddels, na twee jaar, is niets voor mij nog een probleem. Met een gelukkig en gerust hart kan ik zeggen:

“No Prob!”

Ik kan de wereld weer aan!

DELEN

24 REACTIES

  1. Hoi Tessa,
    Wat fijn te lezen dat het allemaal zo goed met je gaat!! Een fijn blog laat je achter voor velen die hier veel aan hebben. Nog bedankt voor je mail destijds! Ik hoop voor iedereen die een spondylodese ondergaat of heeft ondergaan zo’n goede ervaring mag zijn als bij jouw.
    Veel succes verder met de activiteiten die je vast nog wel gaat ondernemen.
    Groet Ellen Meijer.

    • Dankjewel Ellen!

      Fijn om te horen dat je mijn blog en mail waardeert. Een spondylodese is een zwaar traject zonder garantie op goed resultaat. Met mijn blog hoop ik inderdaad anderen een beetje op weg te helpen. Ellen, succes met jouw traject! Ik wens je het beste toe.

      Groeten,

      Tessa

  2. Dank je wel Tessa ik sta nu voor een operatie waarbij ze vier wervels moeten gaan vastzetten ook krijg ik kunstbot zie er vreselijk tegenop maar door je verhalen krijg ik weer hoop dat het gaat lukken. Ik wens je een fijn leven toe

    • Dag Hanneke,

      Bedankt voor je leuke reactie! Ik hoop dat ook jij de vruchten kan plukken van deze operatieve ingreep. Ik wens je het beste toe. Succes met je herstel Hanneke.

      Gr. Tessa

  3. Dank je wel voor deze eerlijke verhalen. Over 6 weken mag ik ook, en ik wissel per minuut tussen angstaanval en overtuiging dat dit de goede keuze is. Tien minuten lopen of staan is nu de max – daarvoor ben ik nog veel te jong. Maar toch. Lezend hoe jij je door de ups en downs hebt geworsteld, wat je nu allemaal weer kunt…maar ook de realiteit dat ik dus niet na 6 weken alweer terug keer naar mijn werk (ik slik een paar keer heel hard nu) – dit alles helpt me toe te groeien naar mijn operatie en mijn herstel. Ontzettend fijn. Dank je wel! Grt Wendy

  4. Dag Tessa,
    Eergisteren, 14 juli stuitte ik per toeval op jou blog. Fijn dat het zo goed met je gaat! Ik schrok ervan dat je nog zo jong bent en dan al een sponylodese. Mijn rug is in 2011 vastgezet na vreselijke zenuwpijn in linkerbeen wat in 2005 al begonnen was. Eerst allerlei andere behandelingen geprobeerd om van die pijn af te komen maar zonder resultaat. Vandaar de sponylodese. Er zijn 3 wervels vast gezet. L4 L5, weet niet precies de namen of cijfers maar onder in de rug ter hoogte van de middel. Ik kan je één ding zeggen Tessa: het is ’n hel! Kort na de operatie ging het wel. Ik was tenminste van die beenpijn af! Maar omdat ik in tussentijd enkele mislukte voetoperaties moest ondergaan kwam de rug op de 2e plaats. 1,5 jaar na de rugoperatie heb ik gevraagd of de schroeven er niet uit mochten. Ik kreeg te horen: mevrouw, dat doen we nooit! Alleen schroeven die los zitten werden wel eens verwijderd. Bij mij zaten ze ‘mooi vast’. ” en dan moeten we bij u hakken en breken”! Daar ben ik zo van geschrokken dat ik het erbij heb laten zitten.. Maar de pijn werd steeds erger. Ik heb enkele maanden geleden contact opgenomen met de Maartenskliniek in Nijmegen waar ik geopereerd ben. De schroeven voelen als volgt aan: het lijkt wel of ze veel te lang zijn. Fietsen is een hel. De schroeven schuren dan van boven naar beneden tijdens het trappen ergens tegen aan lijkt wel. Soms heb ik het gevoel alsof er een grote baksteen in de rug zit…. Dan weer een zak vol losse spijkers… Enz… Bij de Maartenskliniek kon ik eind juli pas terecht. Dat kreeg ik eind mei te horen…. Dat noemden ze ‘spoed’. Ik leef op pijnstillers -Tramadol- die niet eens helpen. Ademen doet zelfs pijn! Als ik s’ochtends de krant zit te lezen zit er een mes in mijn rug! Zó voelt het aan en dan zit je gewoon stil…. Ik las in jou blog dat je een corset hebt aangemeten gekregen. Dit heb ik niet gehad.
    Het enige wat ze mij zeiden na de operatie is dat ik 3 maanden niet mocht bukken. Ook over looptraining is mij niets verteld terwijl de Maartenskliniek als beste orthopedische kliniek is bestempeld. Ik heb daar mijn grote twijfels over….
    Ik ben inmiddels 68 jaar en heb één kleinkind van 4 jaar. ‘N schatje, maar ik kan er niet mee spelen! Dat doet me heel zeer. Reizen gaat ook niet meer terwijl dat een hobby was. Ook auto rijden of erin zitten en meerijden is zeer pijnlijk. Tessa, sorry voor mijn lange verhaal al heb ik het erg ingekort. Ik hoop dat er doktoren zijn die dit ook lezen…
    Tessa, ik hoop dat het heel goed met jou mag blijven gaan en ik wens jou een héél mooi leven toe!

    • Ik ben de 9e ook geopereerd in de Maartenskliniek. Ik vind het heel raar dat ik daar geen fysio begeleiding kreeg. Hoe je in en uit bed moet komen kreeg ik uit gelegd van een leerling verpleger. De eerste keer douchen kreeg ik n handdoek en de mededeling je red jezelf wel denk ik. HOE DAN? Ik ben meerdere malen in huilen uitgebarst tijdens mijn verblijf. Gewoon uit onzekerheid door gebrek aan uitleg en angst om schadelijke bewegingen te maken.
      Na 5 dg mocht ik naar huis, ik kreeg alvast op de derde dag mn ontslag brief voor als ik dond weg zou mogen. Hier raakte ik van in paniek omdat ik me knap beroerd voelde en nog helemaal niet naar huis wilde in deze staat. Ik kreeg pillen mee en verder niks. Geen info over hoeveel liggen lopen zitten enz. Net als jij. Dat is toch raar! Met n korset kan je verkeerde bewegingen niet maken maar die krijg je daar niet. Dan zou die uitleg en begeleiding toch juist extra belangrijk moeten zijn!!

  5. Lieve mensen ik lees dus ook wisselende ervaringen en iedere operatie is een andere.

    Ook ik ben een rugpatient,ik heb drie operaties gehad en ook mijn wervels zijn vastgezet toen ik jong was.Ik ben nu 64 jaar en de eerste operatie kwam met mijn 21 jaar.
    Vroeger en nu is een hemelsbreed verschil en dat is fijn.
    Mijn leven is nooit pijnloos maar ik heb er een weg in gevonden.
    Ik heb mijn staven uit mijn rug laten halen omdat mijn rugspieren zoveel spanning daarvan kregen.

    Dat is wel weer pijnlijk maar ben blij dat die eruit zijn gehaald.Belangrijk is de balans zien te houden en dat is een klus.Ik ben het alternatieve circuit ingedoken en dat heeft mij veel goed gedaan.Ik ben zelf voetreflextherapeut geworden maar heb altijd beperkingen.
    Maar leef en geniet en hou alle grenzen goed in de gaten.Ik wens ieder van jullie een fijn en vreugdevol leven toe.Lieve groet Johanna

  6. Beste Tessa

    Ik wilde je graag laten weten dat ik erg blij met je blog ben?
    Eind mei ging ik in Abu Dhabi niets vermoedend naar een duitse Orthopeed die mij na een x ray foto gelijk doorstuurde naar zijn Nederlandse collega. Daar kreeg ik te horen dat ik een afgeschoven wervel had en dat de verbindingen naar de ruggewervel afgebroken waren. Enige oplossing Een spondolydese ? Ik wist niet eens dat ik rugpatient was en weet mijn pijntjes aan de leeftijd (49) Ik was in shock en kon alleen maar ellende verhalen vinden ,behalve die van jou. Daar heb ik me aan vast gehouden. (nog steeds eigenlijk) Mijn dank gaat ook uit naar dokter Peter Hans Croese in Abu Dhabi,want hij heeft er voor gezorgd dat iikbinnen 10 dagen een ct scan had en een operatiedatum. Veel tijd om me zorgen te maken had ik dus ook niet. 12 juni ben ik geopereerd en de operatie is me mee gevallen. Het ziekenhuis in Abu Dhabi was goed en het personeel erg vriendelijk. dokter Croese kwam elke dag even kijken Vervolgens ben ik alleen achter gebleven in Abu Dhabi om te revalideren 6 week zodat ik mocht vliegen ( wij woonden in Abu Dhabi maar zouden verhuizen naar Duitsland ) Na 2 weken mocht ik in het zwembad .Een beetje badderen was erg lekker in 40 vgraden.Gelukkig ging wandelen ook nog wel en kwam er ie,and mij eten brengen om de dag .Voor de rest was het hotel natuurlijk goed genoeg. Nu is het bijna 12 weken geleden. Ik loop per dag gemiddeld 7 kilometer, Heb nergens pijn ,alleen als ik te weinig rust. Doe een beetje het huishouden met de grijpstok en kook maar til geen zware pannen. Ben elke dag dankbaar dat ik de operatie heb laten doen maar moet elke dag ook mijn verwachtingen bijstellen Wil zo graag weer es zitten en koffiedrinken of zo Op het moment woon ik in Duitsland,zoals gepland. De wandelingetjes hebben een extra uitdagong omdat het heuvelachtig is.Fietsen is uitgesloten hier voorlopig Mijn revalidatie doe ik op eigen kracht Dokter croese kan ik altijd bellen als er iets is. Het leven is bijna weer normaal.en toch ga ik er van uit dat ik pas met de kerst weer mag zitten en autorijden.Als dat het is voor een pijn vrij leven heb ik er alles voor over.maar als het goed gaat wordik ongeduldig….
    Dan lees ik jouw blog en denk oooooo ik ben niet alleen Volhouden dus
    Het gaat goed komen Nochmaals bedankt voor je positieve ervaring Tot nu toe mag ik mijn eigen ervaring daar ook toe rekenen.

    Groetjes Petra

    • Fijn dat het zo goed met je gaat
      dat je dr Croese altijd mag bellen zou ik maar met een korreltje zout nemen
      dat zei hij namelijk ook tegen zijn patienten in Belgié totdat hij met de noorderzon vertrokken was en niemand wist waar heen

  7. Super mooi te lezen die Blog!! helaas lees ik ook nare ervaringen.

    Ik heb ook een van de gelukvogels. Bij mij na een hel van pijn fysio-ziekenhuis-pijnpoli en iedereen kent ze vast. Besloten te laten opereren. Wat bleek, 3 ziekenhuizen weigerde dat. Te veel risico. Inmiddels niet meer leuk door te leven en besloten niet op te geven kwam ik bij ziekenhuis 4. En goddank deze Neurochirurg durfde het aan. Maar met 50-70% kans op verbetering. NOG GRAAG ! was met 10% al blij geweest.

    Kortom;
    Bijna 4 jaar later, beste beslissing van mijn leven.
    Geef nooit op! en accepteer geen “u moet maar leren leven met de pijn” dat is mijn ervaring in ieder geval.

    Succes allemaal! Want zelfs al die jaren later kan ik de dagelijkse pijn van destijds nog zo voor de geest halen 🙁 HEL met dikke hoofdletters.

    Gr. Brit

  8. Beste Tessa,
    Ik heb de afgelopen weken een paar keer jouw ervaringen gelezen. Mijn compliment voor de leuke en duidelijk geschreven delen van je blog. Wat fijn, dat het goed met je gaat. Vandaag moest ik denken aan het gedeelte met de foto van je hoog/ laag bed. Op 10 oktober wordt ik zelf geopereerd door dr van Gaalen. Volgens het rugcentrum is het een must een bed beneden te hebben. Ik ben alleen al een paar dagen bezig om voor mijn verzekering een verwijzing te krijgen. Hoe is dat bij jou gegaan? De assistente van Van Gaalen kan mij er niet bij helpen.

    • Hi Lya,

      Mijn hoog/laag bed had ik via een thuiszorgorganisatie; Vegro geleend. De eerste 8 weken was het hoog/laag bed gratis. Na die tijd had ik hem niet meer nodig. Ik heb er kortom niets voor hoeven betalen. Ze kwamen hem ook nog eens brengen en halen.

      Groeten,

      Tessa

  9. Beste Lya,
    Ik heb dat bed via de huisarts besteld (ziekenhuis doet dat inderdaad niet), dan krijg je de kosten inderdaad gewoon vergoed. Hopelijk is je operatie goed gegaan! Ik ben na 9 weken in elk geval blij, loop alweer 2 x 2,5 km per dag. Sterkte! Wendy

  10. Ik heb 3 oktober een spondylodese operatie ondergaan. Nog maar 4 weken geleden. 21 juni ben ik voor het eerst naar huisarts geweest met pijnklachten in mijn re-been. Deze pijn is heel accuut veel erger geworden. Van dexametason kuren tot zenuwblokkade’s, morfine gebruik en alle andere pijnstilling. Niet meer kunnen lopen, me kleine stukjes voort bewegen, jankend de trap op en buiten in een rolstoel. 30 augustus bij neurochirurg geweest (inmiddels al mri gehad 7 juli) en die zag ook geen andere optie dan opereren, spondylodese met laminectomie, grote rugoperatie. Het hele traject wordt met spoed in gang gezet en 4 weken later ben ik geopereerd. Heel spannend en wat heb ik de eerste dagen na ok veel pijn gehad in het wondgebied maar de uitstralingspijn was weg.
    Nu 4 weken later ben ik blij met elke stap die ik pijnloos kan zetten, wat een genot.
    Ik lees veel verschil in revalidatie, ik mag bijvoorbeeld wel halve uurtjes zitten. Ik wissel staan, lopen en liggen af. Verder is mijn grijpstok mijn steun en toeverlaat. Hoe het verder gaat zal de toekomst uit moeten wijzen ik ben positief!

  11. Ha, ik ben 5 weken geleden geopereerd aan mijn rug (L4/L5) zijn vastgezet. Had al rugpijn vanaf 2000. Nooit serieus genomen vanwege mijn leeftijd (ben nu 44). Na scans, beenuitval en incontinentie, toch besloten om mij te laten opereren. Helaas wat complicaties gehad tijdens operatie. Lek in ruggenmerg, bloedtransfusie en tot op heden geen gevoel in een deel van mijn rechtervoet. Herstel valt mij zwaar. Ik had dat onderschat. Ik probeer iedere dag te wandelen maar heb voor de rest nog erg weinig energie. Wij hebben ook een hoog/laag bed in de woonkamer zodat ik wel onderdeel blijf van mijn gezin met 3 pubers?. Ik lees dat er 3 maanden niet gebukt mag worden. Daar is tegen mij niets over gezegd. Maak me daar dus wel wat zorgen over want ik buk zover het lukt?. Ik kan nu nog niet zeggen of ik er goed aan heb gedaan. Hoop over een paar weken daar een antwoord op te hebben en mijn leven weer wat op orde te hebben. Ik wens iedereen succes en sterkte toe met het nemen van beslissingen en/of een voorspoedig herstel.

  12. Heb sinds enige tijd last van heup e later ook rug. Hier blijkt het probleem te zittem; vernauwing in de rug. Ben naar de pijnkliniek geweest voor voor facetinfiltratie en later facetdenervatie in UZA Antwerpen, wat geen verbetering heeft gegeven. Dr Michielsen is nog geen voorstander om de rug al vast te zetten. Dat zal het laatste zijn. Ben 69 jaar, oma en wil nog graag met de kleinkinderen eens naar het bos of strand.moet er vrijdag terug naar de Michielsen om de ervaringen van de infiltratie en reservatie te vertellen. Kan niet ver lopen en niet lang staan.Wie geeft er advies en heeft ervaringen?

  13. Ben nu 4 weken geleden geopereerd aan L5 S1 maar kan nog geen 10 min zitten heel veel pijn.hoord dat er nog bij? Zou dat nog veranderen ben zo bang dat ik nooit meer normaal kan zitten
    Groetjes margriet

    • Hi Margriet, na vier weken is er nog weinig over te zeggen. Geduld is wat je veelal nodig zult hebben deze tijd. Sterkte Margriet!

  14. Hi Tessa,

    Zou je mij kunnen toevoegen op Instagram? Ik zou heel graag met je in contact komen ivm mijn spondyolyse (lt12 en l2 gebroken en verschroven)

    Hoop iets van je te horen!
    Mvg Lisa

    • Wat heerlijk voor je Tessa dat alles zo goed verlopen is. Ik heb je verhaal pas gelezen na mijn eigen spndylodese (L5 – S1) nu ruim 3 maanden geleden. Ik had voor de operatie bewust geen ervaringsverhalen gelezen en sta nu te kijken van de vele horrorverhalen op internet. Gelukkig is jouw verhaal een postitief verhaal, net als het mijne. Vandaar dat ik dat hier even wil delen voor degenen die nog voor de beslissing staan.

      Mijn operatie is met de minimal invasive methode gebeurd en mijn herstel gaat heel voorspoedig. Ik heb nooit bedrust hoeven houden en heb ook geen corset gehad. Vanaf dag 1 liep ik alweer de trap op en elke dag buiten een stukje verder. Na 3 weken lag ik weer in het zwembad (ik ben een enthousiast zwemster)en sinds ruim een maand ben ik olv een fysiotherapeut begonnen met clinical pilates, dat is een therapeutische vorm van pilates die ik iedereen aan kan raden omdat je leert je rug op de juiste manier te gebruiken en de spieren te versterken die je helpen je ruggegraat te stabiliseren.

      Ik ben zooooo blij dat ik deze beslissing heb genomen, ik ben van nature een heel actief en sportief persoon en mijn leven voor de operatie was niet leuk meer, om het maar zachtjes uit te drukken. Ik kon bijna niets meer en had elke dag en de hele dag pijn. Ik was vergeten hoe een leven zonder pijn eruit ziet. Ik ben zo ontzettend dankbaar dat ik nu weer zonder pijn kan leven. Dit wens ik iedereen toe!!!!

  15. Hi Tessa,

    November 2017 is mijn L5 en S1 ook vastgezet vanwege een breuk. Ik heb tijdens de periode voor deze operatie elke blog van je gelezen om ergens een bevestiging te krijgen dat het wel goed komt. Bedankt voor het delen van jouw verhaal, je verteld het leuk!

    Ik merkte dat ik heel veel behoefte had aan ervaringen van anderen. Bij deze de mijne: De reden van de breuk was een aanrijding met een auto terwijl ik op de fiets zat. Ik heb toen een breuk in L5 gehad, twee in mijn kuitbeen en ook een in mn scheenbeen (alle drie links en helemaal door),7 ribben gebroken en twee ingeklapte longen. Inderdaad ik was een zak met losse botten. Dit gebeurde in juli 2017 in augustus, na een week mediumcare, en nog twee weken ziekenhuis vier operaties (vastzetten been, ribben e.d.) later, mocht ik weer naar huis. Mn rug was dan wel gebroken maar de artsen dachten dat mn wervel niet zou afglijden. Dus wel, bleek drie maanden later. Toch een spondylodese..

    Inmiddels is het ongeluk nu een jaar geleden. En voor de gene die dit lezen en benieuwd zijn hoe het nu gaat.. Ik ga weer naar de sportschool hier bouw ik mijn hardloop conditie weer op, daarnaast werk ik 40 uur per week, voor 80% is dit zitten op kantoor. Ik merk dat ik na een dag veel zitten wel last krijg van mijn stuitje. Om dit te verhelpen neem ik af en toe een stabureau, haal ik extra koffie of laat ik mijn stoel zo ver naar achteren staan dat ik een soort van diagonaal voor het scherm zit/lig. Het zijn natuurlijk niet allemaal de beste manieren maar voor mij helpt het.

    Kortom het is allemaal super naar en *** zo’n spondylodese, maar na goede revalidatie (eerste drie maanden niks doen, daarna rustige oefeningen en na zes maanden rustig naar je oude conditie toewerken) kan je leven er weer byna grotendeels (nooit helemaal) zo zijn als dat het was.

    Groetjes,
    Jip

  16. Hi Tessa,

    Ook ik heb je blog gevolgd en chapeau zoals je iedereen mee hebt laten lezen en voorbeeld was.

    Ook ik heb afgelopen februari een dubbele spondolyse ondergaan, 8 weken zoveel mogelijk platgelegen daarna langzaam gaan opbouwen. Alles ging goed ik liep in mei alweer zo’n 8 km per dag totdat ik ineens een knak voelde. Na controle in de Maartenskliniek bleken er 2 schroeven doormidden te zijn en een scheurtje in mijn heiligbeen. Ik schrok enorm maar dr Kroeze (fantastische ortho chirurg) gaf aan dat alles nog op zijn plek zat maar dat ik voorlopig weer ff pas op de plaats moest maken. Dus weer ben ik meeste tijd vd dag gedurende 6 weken veel gaan rusten. Weinig lopen en weinig huishouden. Nu in totaal 10 maanden later gaat het de goede kant op. De pijn is een heel stuk minder, zitten gaat goed en ik kan mijn werk gaan opbouwen. Al met al heel veel dank aan dr Kroeze die mij echt het gevoel gaf patiënte te zijn en niet één vd zovele. Misschien is dit een herstel via een boekje misschien niet. Wel weet ik dat ik geen spijt van de operatie heb gehad. En natuurlijk iedereen ervaart dit anders en knapt anders op maar houdt moed en geef niet te snel op.

    Gr Sammy

LAAT EEN REACTIE ACHTER